=> จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด... เวลาสำคัญกว่า ความรู้สึก หรือ ความรู้สึกสำคัญกว่าเวลา]] ทุกวันนี้ รอไปเพื่ออะรัย ไม่มีประโยชน์อะรัยที่จะรอ เทอผู้ซึ่งไม่เคยรับรู้ และสามารถลืมทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว ฉันผู้ที่พร้อมจะรับรู้ และจดจำในสิ่งที่ผ่านมาได้อย่างแม่นยำ ฉันถอยหลัง...นับวันเวลาที่ผ่านไป...เทอเดินหน้า...รับรุ้อนาคตที่ผ่านมา ฉันห่างเหินจากเทอ...หรือเทอถอยห่างจากฉัน ฉันคือคนผิด............ใช่ไหม ที่ไม่ยอมลืม เทอเห็นฉันเป็นอะรัย หรอ ในสายตาของเทอ ?? => คนรู้จัก => แค่คนเคยรู้จัก => ไม่เคยรู้จักกัน => ฉันคือคนแปลกหน้า เทอคงคิดอย่างนั้น => ฉันคือคนแปลกหน้า => เวลาที่เจอกัน เทอจึงไม่คิด แม้แต่จะเหลียวมอง • อย่าได้รู้สึกอะรัย • เมื่อสิ่งที่เทอทำมันมีไว้สำหรับทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเทอ • You were gone before we knew it. .•´¯`•-> เธอจากไปก่อนที่ฉันจะรับรู้ เธอหายไป เธอหายไป ไม่บอกกล่าวให้รู้ ]]++ ปล่อยฉันรอ ฉันคอยด้วยความห่วงใย `•-> เธอไปกับใคร เขาดูแลเธอยังไง เขาคอยห่วงใยให้ความอุ่นใจรึเปล่า คงจะดีถ้ามีวิชา มีคาถาเสกครัยให้หายไป ครัยบางคนไม่เคยเข้าใจ ว่า ทรมานเท่าไหร่กับการที่ต้องจดจำ เทอ เทอ ใช้วิชาอะรัย ลืมฉันไปง่ายดาย อยากทำได้อย่างเทอ ..... สุดท้ายฉันไม่มีวิธี ไม่อาจจะหนีเรื่องราวที่เคยผ่านมา อยากจะลืม กลับจำ กลับทำให้ย้อนมา ยังมีเทออยู่ในสายตา อยากให้เท อได้รู้ว่า ฉันคงต้องยอมเทอ** : ตั้งแต่ได้รัก ได้รักเธอ...ก็คอยเอาใจทุกอย่าง ไม่เคยจะทิ้งขว้างให้เธอต้องปวดใจ : เธอทำเหมือนจะรักกัน...แหล่ะฉันก็ยอมไว้ใจ เวลาที่ฉันไกล...หัวใจคงไม่ไกลตาม : แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น...ยิ่งไกลกันใจเธอก็ยิ่งห่าง ความรักก็เริ่มจืดจาง...เมื่อเธอได้เจอใคร : สุดท้ายฉันก็ได้รู้...ว่าความจริงตัวเธอไม่มีใจ....และฉันก็คงต้องไปจากเธอ ฉันจะอยู่ไปทำไม เมื่อเทอไม่เคยสนใจ ทิ้งฉันอยู่เดียวดาย จะไม่ยอมเทออีกต่อไป => รัก เทอ ยิ่ง ได้ ใจ เปรียบ......มันโง่งมงาย ทุกคน แต่คนอย่างฉันไม่เหมือนที่เทอเคยผ่าน จากประสบการณ์ มันสอนให้ใจฉันจำ ว่า ให้โง่ได้เพียงครั้งเดียว อาจมีบางวัน ที่ จัยมันคิดถึงเทอ แค่อยากจะเจอ แค่ได้รู้ว่าเทอสุขใจ เมื่อในวันนี้เทอนั้นมีใครคนใหม่ แค่เพียงห่วงใย ไม่ขอให้เทอกลับมา อยากจะโทรกลับไปที่สายเดิมแต่ก้อรู้ว่าวันนี้สายไป ห้ามโทรไปแต่ไม่เคยห้ามจัยให้ลืม ..No time to say goodbye.. "" ไม่มีเวลาสำหรับคำว่าลาก่อน ""